Jastrzębia Góra jest jedną z ciekawszych miejscowości polskiego wybrzeża. Tutaj wypoczywały elity warszawskie zawłaszczając sobie ten klifowy kawałek wybrzeża i sprawiając, że kurort ten stał się najczęściej odwiedzanym zakątkiem nad polskim Bałtykiem.

Pierwsze wzmianki o miejscowości pojawiły się już w połowie XIX wieku – mała, rybacka osada nosiła wtedy niemiecką nazwę Habichtsberg, najpewniej nawiązującą do znajdującej się kilka kilometrów na wschód od miejscowości Góry Jastrzębiej. Polska nazwa osady, która pojawiała się od czasu do czasu – Pilice – nie znalazła swego miejsca w historii. Miasto rozkwitło w pełnej krasie dopiero po odzyskaniu przez Polskę niepodległości. W 1920 roku na mapie pojawiła się polska Jastrzębia Góra, która stopniowo rozrastała się aż do dnia dzisiejszego.

Prowadzone na terenie kurortu i w pobliżu wykopaliska archeologiczne wykazały, że pierwsze ślady osadnictwa na tych terenach pochodzą już z wczesnej epoki żelaza, a nawet mezolitu. Debiutująca jako osada rybacka, Jastrzębia Góra, stała się pięknym kurortem, który każdego roku przyciąga miłośników jodowanego powietrza, klifowego wybrzeża i życia towarzyskiego, kwitnącego na terenie kurortu.

Obecnie Jastrzębia Góra stanowi część Władysławowa, która wyróżnia się swym willowym i wypoczynkowym charakterem. Niejaki Pan Radke był właścicielem współczesnych terenów zachodnich Jastrzębiej Góry, sprzedał je jednak pewnemu Niemcowi. Ów Niemiec, z kolei, jeszcze przed II Wojną Światową, sprzedał te atrakcyjne tereny pewnemu Polakowi, który utworzył Towarzystwo „Jastgór”. Pierwsze zabudowania powstały w latach 20-tych XX wieku. Stopniowo osada przemieniała się w ważny kurort, który również współcześnie odwiedzany jest przez ludzi kultury i intelektualistów z całej Polski.

Po II Wojnie Światowej Jastrzębia Góra została zdominowana przez pensjonaty, które powstawały we wnętrzach pierwszych dworków i willi. Stopniowo wielkie zakłady z terenu całej Polski budowały dla swoich pracowników obiekty wypoczynkowe. Powstawały wielkie i luksusowe obiekty o nietypowej architekturze.

Jeszcze przed wojną mieszkańcy Jastrzębiej Góry dążyli do uatrakcyjnienia swojej miejscowości i sprawienia, by wczasowicze mogli bez trudu korzystać również z plaży – w tym celu powstała tak zwana wieża wyciągowa „Światowid”, która transportowała turystów w dół na plażę i do góry, na szczyt stromego klifu. Jednak działalność wieży została poważnie utrudniona przez warunki naturalne okolicy – lata podmywania fundamentów przez fale morskie spowodowały najpierw jej przechył, który uniemożliwił normalne użytkowanie, a następnie zawalenie. Obecnie turyści, którzy chcą skorzystać z uroków plaży w centrum muszą wspinać się po stromych schodkach, czyli około 300 stopniach.

Duże znaczenie dla historii i atrakcyjności Jastrzębiej Góry ma hrabia Aleksander de Rosset, który to wybudował schronisko turystyczne „Lisi Jar”, postawił obelisk upamiętniający powrót Zygmunta II Wazy z nieudanej wyprawy na Szwecję oraz, we współpracy z Towarzystwem „Jastgór” i „Jasne Wybrzeże”, wybudował bulwar (ul. Rozewska w kierunku Władysławowa), łączący Władysławowo z Jastrzębią Górą. Bulwar, stanowiący obecnie zabytek, powstał z kostki bazaltowej sprowadzanej z Wołynia, i służy po dziś dzień mieszkańcom i turystom.